راهکارهای حاکمیتی همگرایی اجتماعی از منظر قرآن

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسندگان

1 دانش آموخته سطح سه حوزه علمیه خراسان Graduate of the third level of the Khorasan Seminary

2 استاد دانشگاه علوم اسلامی رضوی

10.22034/pnt.2026.3075.1088

چکیده

همگرایی اجتماعی به معنای نزدیک شدن، هم افزایی، همکاری و همزیستی میان آحاد افراد جامعه و گروه‌های مختلف است به گونه‌ای که یک حس مشترک میان اعضاء در راستای پیشرفت جامعه و افراد ایجاد گردد. همه افراد جامعه به دلیل اشتراک در سود و زیانهای اجتماعی لازم است در راستای بهره مندی بیشتر از امکانات و ظرفیتهای مشترک و مرتبط با یکدیگر تشریک مساعی داشته باشند. سوال این است که حاکمیت به عنوان مدبر امور جامعه چه وظیفه ای جهت همگرایی اجتماعی دارد و این مهم در قرآن چگونه انعکاس یافته است؟ این نوشتار با شیوه توصیفی- تحلیلی سامان یافته و به استناد منابع کتابخانه‌ای در پی آن است که با مراجعه به قرآن کریم و با روش تحلیل محتوا راهکارهای حاکمیتی تحقق همگرایی اجتماعی را تبیین نماید. آیات الهی علاوه بر رسمیت شناختن تفاوت‌ها در نیازها و استعدادها به دنبال آن هستند که در تمام شئونات زندگی جمعی پیوندهای اجتماعی و حس مشترک را بر محوریت اندیشه و فطرت انسانی سامان دهند تا علاوه بر جلوگیری از همسانی جوامع، تفاوت‌های آنها مورد احترام قرار گرفته و استعدادهایشان شکوفا گردد.

وضع قوانین عادلانه و گسترش عدالت، اجرای قانون به‌صورت عادلانه، اخلاق‌محور و قاطع، شفافیت، و مبارزه با فساد، از جمله راهکارهای حاکمیتی برای ایجاد همگرایی اجتماعی هستند که علاوه بر مشارکت حداکثری تمامی افراد و گروه‌های جامعه، سعادت انسان و جامعه را تضمین می‌کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات