از اواخر قرن دوازدهم هجری و با کاهش تدریجی سیطره و نفوذ جریان اخباریگری در حوزههای علمیۀ تشیع، عصر تجدید حیات اجتهاد آغاز شد. بر این اساس، اصولیگری از اوایل قرن سیزده هجری در جهان اسلام به طور عام و در سرزمین بحرین به طور خاص، رشد و گسترش چشمگیری یافت و به مکتب غالب فقه شیعی در این سرزمین تبدیل شد. تا جایی که گرایش فقهای بحرین به استنباط و اجتهاد فزونی یافت و کمفروغی و افول مکتب فقیهان اهل حدیث را در این سرزمین در پی داشت. در آن زمان، فقهای بحرانی نیز با نگارش کتب فقهی و برپایی مناظرات کلامی، نقش مهمی در نقد مبانى اخباریون و تقویت مبانى مجتهدان اصولى ایفا نمودند. این پژوهش درصدد است با رویکرد توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر دادههای کتابخانهای به این سؤال پاسخ دهد که چه عواملی در رشد و گسترش مکتب اصولی در بحرین در قرن 13 هجری تأثیرگذار بوده است؟ یافتههای این پژوهش نشان میدهد که عواملی همچون تأثیرپذیری از مکتب اصولی عراق (نجف و کربلا)، افول جریان اخباری در جهان اسلام، تندروری و افراط علمای اخباری بحرین در سدۀ 12 هجری، نقش اساسی در رشد و گسترش این جریان فکری و غلبۀ آن بر مکتب اخباریگری داشته است.
ابراهیم، فؤاد، «البحرین فی العهدین الصفوی و القاجاری؛ دور الدوله فی التجاذب الاصولی الاخباری»، نشریه الواحه، العدد 2، 1995م، صص155-150.
احمدوند، عباس و دیگران، فیض کاشانی از منظر خاورشناسان، تهران، مدرسه عالی شهید مطهری، 1388ش.
الگار، حامد، دین و دولت در ایران: نقش علما در دوره قاجار، ترجمۀ ابوالقاسم سری، تهران، توس، 1396ش.
امین، سید محسن، أعیان الشیعة، ج 3 و 5، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1403ق.
بحرالعلوم، محمد مهدی بن مرتضی، رجال السید بحر العلوم (معروف به فوائد الرجالیة)، تحقیق محمدصادق و حسین بحرالعلوم، تهران، مکتبة الصادق، 1363ش.
بحرانی، علی بن حسن، أنوار البدرَین فی تراجم علماء القطیف و الأحساء و البحرین، تصحیح محمدعلی بن محمدرضا طبسی، قم، کتابخانه عمومی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی(ره)، 1407ق.
بحرانی، یوسف بن احمد، لولوة البحرین فی الإجازات و تراجم رجال الحدیث، تحقیق محمد صادق بحرالعلوم، قم، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1429ق.
بهبهانی، محمدباقر، فوائدالحائریه، قم، مجمع الفکر الإسلامی، 1415ق.
مشیخص، الشیخ عبد العظیم، القطیف وملحقاتها، ج 1 ،بیروت، شرکة الشیخ للتحقیق والنشر، 2002م.
وداعی، عیسی، الحرکة العلمیة فی البحرین، بیروت، مرکز أوال للدراسات و التوثیق، 2015م.
یوسفی اشکوری، حسن، «آل عصفور» در دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج 2، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، انتشارات دائره المعارف بزرگ اسلامی، 1374ش.
Alrasheed, Rashed, The Divine Gaps between the usuli and Akhbari in Bahrain, Causes and Repercussions, Journal Religions, Vol.11, No.7, 2020, p2-14. Doi: https://doi.org/10.3390/rel11070321.
Cole, Juan, Shii Clerics in Iraq and Iran 1722-1780: The Akhbari_Usuli Conflict Reconsidered, Journal Iranian Stusies. Vol. 11, No 1, 1985, p 3-34.
Cole, Juan, Rival Empires of Trade And Imami Shi'ism in Eastern Arabia, 1300-1800, International journal of Middle East studies, Vol. 19 No.2, 1987, p.177 – 204.
Cole, Juan, Scared Space and Holy War, London, Tauris, 2002.
Gleave, Robert, Scripturalist Islam:The History and Doctrines of the Akhbari shii School, Leiden, Brill, 2007.
لاری منفرد, فرشید و حیدری دارانی, ابراهیم . (1405). بررسی عوامل رشد و گسترش جریان اصولیگری در بحرین در قرن 13 هجری. پژوهش های نوین در گستره تاریخ، فرهنگ و تمدن شیعه, 5(8), 153-178. doi: 10.22034/pnt.2026.3082.1107
MLA
لاری منفرد, فرشید , و حیدری دارانی, ابراهیم . "بررسی عوامل رشد و گسترش جریان اصولیگری در بحرین در قرن 13 هجری", پژوهش های نوین در گستره تاریخ، فرهنگ و تمدن شیعه, 5, 8, 1405, 153-178. doi: 10.22034/pnt.2026.3082.1107
HARVARD
لاری منفرد, فرشید, حیدری دارانی, ابراهیم. (1405). 'بررسی عوامل رشد و گسترش جریان اصولیگری در بحرین در قرن 13 هجری', پژوهش های نوین در گستره تاریخ، فرهنگ و تمدن شیعه, 5(8), pp. 153-178. doi: 10.22034/pnt.2026.3082.1107
CHICAGO
فرشید لاری منفرد و ابراهیم حیدری دارانی, "بررسی عوامل رشد و گسترش جریان اصولیگری در بحرین در قرن 13 هجری," پژوهش های نوین در گستره تاریخ، فرهنگ و تمدن شیعه, 5 8 (1405): 153-178, doi: 10.22034/pnt.2026.3082.1107
VANCOUVER
لاری منفرد, فرشید, حیدری دارانی, ابراهیم. بررسی عوامل رشد و گسترش جریان اصولیگری در بحرین در قرن 13 هجری. پژوهش های نوین در گستره تاریخ، فرهنگ و تمدن شیعه, 1405; 5(8): 153-178. doi: 10.22034/pnt.2026.3082.1107